Meble

Dla ludzi zamożnych rzemieślnicy wytwarzali sprzęty coraz bardziej różnorodne i eleganckie, odpowiadające upodobaniom do luksusu i nowej estetyce. Dla wielu osób niezbędne stało się posiadanie książek, papierów, dokumentów, map, lubili biżuterię, wytworne stroje, nakrycia stołu i zastawy stołowe, a nawet przedmioty tak szczególne, jak instrumenty muzyczne, czasomierze, cyrkle, globusy i dzieła sztuki. Wszystkie te rzeczy musiały znaleźć swoje miejsce,w którym można było je przechowywać i prezentować. Obok ław i taboretów pojawiło się wiele rodzajów krzeseł. Wszystkie sprzęty, wprowadzane stopniowo do początkowo skromnych renesansowych pomieszczeń mieszkalnych, zapoczątkowały proces "pełnego wyposażania" wnętrz nowożytnego świata W bogatych rezydencjach włoskich pojawiło się kilka nowych typów mebli:

Czytaj więcej...

Meble biurowe

Wraz z powstawaniem na wielką skalę budynków biurowych i stosowaniem koncepcji Biirolandschaft (krajobraz biurowy), amerykańskie fabryki mebli zaczęły produkować zestawy mebli, w których powierzchnie do pracy i przechowywania przedmiotów zintegrowane zostały z ekranami i panelami zapewniającymi pewną dozę prywatności, a zarazem umiejętnie skrywającymi gąszcz kabli elektrycznych i telefonicznych, niezbędnych w nowoczesnych biurach.

Czytaj więcej...

Wyposażenie wnętrz

Pomieszczenia przez stulecia ulegały zmianom. Meble, tkaniny i drobne przedmioty, dające się łatwo przenosić lub zastępować, zachowały się najczęściej jedynie w muzeach lub prywatnych zbiorach kolekcjonerów. Na szczęście malarstwo renesansowe ewoluowało w kierunku kompozycji coraz bardziej realistycznych, a dzięki opanowaniu przez artystów zasad perspektywy linearnej pojawiły się przedstawienia wnętrz ukazanych z niemal fotograficzną dokładnością. Sceny religijne artysta ukazywał zwykle na tle miejsc sobie znanych. Sceny, które w malarstwie średniowiecznym miały charakter konwencjonalny, w sztuce renesansu są niemal dokumentalne.

Czytaj więcej...

Rozwój w dziedzinie dekoracji wnętrz

Eklektyczna architektura stworzyła zapotrzebowanie na specjalistów od projektowania wnętrz, którzy posiadali odpowiednią wiedzę i umiejętności, aby aranżować wnętrza w stylach odpowiadających zewnętrznemu wyglądowi budynków. W celu sprostania tej potrzebie powstała dziedzina sztuki użytkowej zajmująca się dekorowaniem wnętrz. Typowy dekorator musiał studiować style historyczne, uczyć się łączenia wielu elementów, które składały się na projekt wnętrza, i często być ekspertem w kupowaniu antyków, dzieł sztuki i wszystkiego, co było niezbędne, aby sfinalizować projekt. Wielu dekoratorów trudniło się jednocześnie handlem, kupując i odsprzedając swoim klientom meble, dywany i inne przedmioty artystyczne. Podstawową ich cechą była umiejętność oczarowania, schlebiania i zaspokajania gustów bogatych klientów.

Czytaj więcej...

Prace z lat 20 i 30 XX wieku

Przed rokiem 1927 Mies van der Rohe wyrobił sobie w Niemczech tak mocną pozycję, że powierzono mu stanowisko dyrektora wystawy nowoczesnych projektów budownictwa mieszkalnego w Stuttgarcie, znanej pod nazwą Weissenhofsiedlung. Do udziału w niej zaproszono wielu liderów rozwijającego się ruchu nowoczesnego (m.in. Behrensa, Gropiusa i Le Corbusiera). Z przedstawionych projektów domów zbudowano całe osiedle w nowym stylu. Mies van der Rohe był autorem największego projektu, trójkondygnacyjnego apartamentowca z płaskim dachem, gładkimi, białymi ścianami i szerokimi wstęgami okien, elementami charakterystycznymi dla architektury w stylu międzynarodowym. Inne wystawy organizowane w latach 20. i 30. dały Miesowi także okazję do zaprezentowania swojej koncepcji wzornictwa.

Czytaj więcej...

Architekcji Holenderscy

Architekt Aldo van Eyck (ur. 1918) krytykował dążenia projektantów do szukania "idealnego" rozwiązania problemów architektonicznych, bazującego zwykle na ich europocentrycznej orientacji i wartościach typowych dla klasy średniej. Skłaniał się ku swobodniejszym poglądom, według których w konstruowanej przestrzeni należało pozostawić w organizowaniu wnętrz wolną rękę użytkownikom i mieszkańcom.

Czytaj więcej...

Dekoracja wnętrz: reakcja na nowoczesność

W amerykańskich szkołach wzornictwa wciąż uczono historycznych imitacji według programów stworzonych na wzór systemu Beaux-Arts, często wymagając od studentów opracowania projektów w konkretnych stylach historycznych. W wielu szkołach projektowanie wnętrz było dyscypliną, której nauczano w ramach przedmiotu zwanego organizacja domu, wychodząc z założenia, że studentom może się przydać tego typu wiedza przy urządzaniu własnych domów. Syrie Maugham pracowała jako profesjonalna dekoratorka wnętrz mieszkalnych w Stanach Zjednoczonych i Anglii. Amerykańcy projektanci korzystający z eklektycznej stylistyki, tacy jak Ruby Ross Wood, Rosę Cumming, Nancy McClelland oraz firma McMillen, Inc. Smyth Urąuhart & Marckwald, wykonywali projekty wnętrz statków, m. in. liniowca "America".

Czytaj więcej...

Meble w okresie federalnym

Meble w okresie federalnym dzieli się niekiedy na "wczesne" - w późnogeorgiańskim stylu Hepplewhite"a i Sheratona - i "późne", zdradzające wpływy francuskiego stylu empire w interpretacji angielskich stolarzy oraz form z okresu REGENCJI ANGIELSKIEJ. Formy mebli wczesnych są delikatne, dominują linie proste charakterystyczne dla Sheratona. Okleinowane powierzchnie są często zdobione dekoracyjnymi inkrustacjami i drobnymi rzeźbionymi detalami w postaci muszli, liści, kwiatów i koszy. Nogi mebli są smukłe, wysokie, proste lub toczone. Ulubionym gatunkiem drewna pozostaje mahoń uzupełniany obramieniami i intarsjami z drewna w kontrastowym kolorze, takiego jak klon czy drewno satynowe. Biurka i kredensy typu sideboard mają często żaluzje zamiast drzwiczek. W okresie późnym modne stają się formy cięższe, bardziej masywne, zdobione rzeźbionym ornamentem, intarsjami i mosiężnym żyłkowaniem.

Czytaj więcej...

Prace konserwatorskie

W ostatnich dekadach XX wieku wzrosło zainteresowanie konserwacją starych budowli, wynikające ze świadomości nieodwracalnych strat i zniszczeń, jakie powstały po rozbiórkach wielu obiektów architektonicznych, które padły ofiarą ekonomicznych presji. Z uwagi na zmiany w środkach transportu, wiele dworców kolejowych straciło swoje funkcje. Zniszczenie starej Penn Station w Nowym Jorku, wybitnego eklektycznego dzieła w stylu klasycyzmu rzymskiego, zaprojektowanego przez pracownię McKim, Mead & White (1911, rozebrany w 1963 roku), stało się bodźcem do rekonstrukcji i zagospodarowania starej Union Station w Waszyngtonie (ok. 1975) oraz starannej konserwacji nowojorskiej Grand Central Station. Restauracja i konserwacja paryskiej Gare d"e;Orsay, prowadzona przez Gae Aulentiego (ur. 1927), gdzie urządzono Musee d"e;Orsay (1986), stanowi niezwykle udany przykład, jak dawne budynki mogą służyć za znakomite tło dla dzieł sztuki nowoczesnej, ustawionych w oryginalnej, zachowanej przestrzeni historycznej.

Czytaj więcej...

Zarys epok

Prehistoria

Jest to najdłuższy okres w dziejach ludzkości jego początki sięgają czasów pojawienia się pierwszych człekokształtnych. Na terenach afryki zaczyna się około 5mln lat p.n.e. w Europie około 1mln lat p.n.e.
Prehistoria obejmuje epokę kamienia, epokę brązu i epokę żelaza. Należy jednak pamiętać o tym, że periodyzacja prehistorii ma znaczenie "ogólnohistoryczne" i w zależności od regionu poszczególne epoki następowały w różnych okresach "kalendarzowych". Nie mniej jednak ważniejsze od ścisłego umiejscowienia epoki w czasie jest określenie, jaki stanowi ona etap w rozwoju sztuki.
Przedmiotem sztuki prehistorycznej są wytwory rąk ludzkich, o których historia nie posiada żadnych źródeł pisanych, są one jedynie owocem prac archeologicznych. Jest to w dalszym ciągu wiedza niekompletna a prace nad jej uzupełnieniem trwają.

Czytaj więcej...

Sesecja w pigułce

Secesja to nurt w sztuce europejskiej zaliczany do modernizmu, którego ramy czasowe przypadają na koniec wieku XIX i początek wieku XX. Istotą secesji było umiejętne łączenie i przeplatanie ze sobą różnych dziedzin sztuki zwłaszcza takich jak rzemiosło artystyczne, architektura wnętrz, rzeźba i grafika.

Czytaj więcej...

Futuryzm w pigułce

Koniec XIX i początek XX wieku to okres niebywałego rozwoju technicznego. Wytwory i wynalazki takie jak kolej, samolot, samochód, telefon czy elektryczność przyczyniły się do powszechnego przekonania o potędze ludzkich możliwości. Taki sposób myślenia nie mógł ominąć żadnej dziedziny życia w tym także i sztuki: w ten sposób narodził się nurt zwany FUTURYZMEM.

Czytaj więcej...

Bauhaus w pigułce

Bauhaus to uczelnia powstała w 1919 r. w Weimarze. Została ona stworzona w wyniku połączenia dwóch szkół: Akademii Sztuk Pięknych oraz Szkoły Rzemiosł Artystycznych. Jej głównym założeniem i celem była unia między sztuką a przemysłem oraz stworzenie nowego cechu artystów, którzy usuną hierarchiczną barierę dzielącą artystę od rzemieślnika. Jej założycielem był Walter Gropius : architekt modernistyczny oraz jeden z głównych przedstawicieli tzw. "stylu międzynarodowego" w architekturze.

Czytaj więcej...

Historia ogrodów

1. Definicja:

Ogród może być dziełem sztuki, a umiejętność planowania i kształtowania wszystkich elementów , które go tworzą w harmonijną całość nazywamy sztuką ogrodów.
Co wyróżnia ogrody wśród innych dzieł sztuki?

są żywe czyli dynamiczne, podlegają zmianom w czasie i przestrzeni,
są nietrwałe, ich utrzymanie wymaga umiejętności i stałej opieki,
są związane z miejscem,
"dzieło pokoju" : unicestwiane przez wojny i zawirowania polityczne; ogromny prestiż sztuki ogrodów wynikał z tego, że służyła wyrażaniu czyjejś pozycji i siły( przemijały razem z potęgami które je stworzyły).

Czytaj więcej...

stat4u